İNSANLAR NİYE BÖYLE?

Anladığım kadarıyla çok aciz insanlarla birlikte yaşıyoruz; özgüveni hiç olmayan, kendisini çok önemseyen, içten içe çok önemli birisi olduğunu sanan veya tam tersi kendisini değersizleştirerek başkalarının hayatını da yoran insan kümeleri...

Çok da iyi tanımasa da, bir yönüyle hoşuna gidenlere tapan, ya da bir nedenle pek sevmediklerini toprağa gömen şuursuz insan yığınlarıyla yaşıyoruz...

Dünyaya sevgim, insanlığa özlemim, kitaba, şiire, öyküye, doğaya, dostluğa, gerçek insanlığa olan güvenim hiç azalmıyor...

Ama insanları tanıdıkça, zavallılıkları, iki yüzlülükleri ortaya çıktıkça keşke sadece acımakla kalsam, tiksiniyorum bu basitliklerden...

Her kesimden, her inançtan, sözde mağdurluk edebiyatı yapan kimi insanların aslında; bencil, kibirli, hatta maddi durumları da çok iyi olan, hayatları boyunca çile çekmemiş, bir işte bile çalışmamışken sanki çok çalışmış gibi yapan, oturup başkaları hakkında hükümler veren, basit karakterli yaşam düşmanlarıyla yaşadığımızı anlıyorum...

Yine de yaşamın gücüyle aşk ola herkese, diyorum...

Ayhan Aydın

15 Temmuz 2026